Khahare

Khahare is een dorp in het district Dhading. Het ligt hemelsbreed op nog geen 100 km van Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. De weg er naar toe is veel langer door de ligging in het gebergte. Het hooggebergte is in Nepal tussen de 5000 en 8500 meter. Alles wat lager is noemt men heuvels. In een dergelijk ‘heuvelketen’ ligt Khahare. Om het dorp te bereiken wordt eerst met de bus naar het begin van de toegangswegen tot Dhading gereisd. Vanuit deze vertrekplaatsen is het nog een dag met de lokale bus of te voet langs ravijnen, over modderpaden en landslides. Tijdens en vlak na de moesson rijden er nauwelijks bussen in verband met de onbegaanbare wegen.
Tot een paar jaar geleden kon de laatste anderhalf uur naar Khahare alleen te voet worden afgelegd, maar inmiddels kun je er ook per 4-wheeldrive komen. Er wordt stap voor stap gewerkt aan een betere bereikbaarheid van de regio.
De bus naar het dorp

Toerisme

Khahare valt door de geïsoleerde ligging buiten de bekende toeristische routes. Daardoor profiteert deze regio niet van de economische impuls die het toerisme op de centrale delen en de trekkinggebieden van het land heeft. De bewoners zijn aangewezen op landbouw en lokale ambachten. De oogst is hoofdzakelijk voor eigen gebruik. Tegenwoordig is er elektriciteit en een dokterspost.
De kledingwinkel
De kleermaker maakt de uniformen
Medische hulppost, geopend in 2010

Hoofdstraat

Dit is de doorgaande weg die door het dorp heen loopt. Hieraan ligt de dorpskern bij de school

TopText: 

De school

De openbare school in Khahare telt ongeveer duizend leerlingen en heeft een regionale functie. De leerlingen wonen op loopafstand (een paar uur lopen is normaal), en komen dagelijks naar school. Het onderwijs beslaat tien leerjaren. Hierna zijn er eventueel nog vervolgjaren. De eerste jaren zijn gratis, daarna wordt er lesgeld betaald. Het dragen van een uniform is verplicht. De staat waarin deze verkeerd is niet zo van belang en dus worden uniformen steeds opgelapt en van kind tot kind doorgegeven. Voor sommige ouders is de aanschaf ervan al een barriére om een kind naar school te laten gaan.
Volle klaslokalen, maar met veel discipline

Middeltext: 

De kinderen hebben vooral ‘s ochtends les, zodat ze ‘s middags thuis kunnen helpen. Ze gaan in principe tot het achtste leerjaar naar school, maar vooral meisjes worden uit armoede al eerder thuisgehouden om te werken. Ouders die het kunnen betalen, laten hun kinderen minstens tot en met het tiende jaar naar school gaan zodat ze beter aansluiting vinden op een vervolgopleiding of meer kans hebben op werk.
De school is opgericht door een Duitse reiziger die bij een trekking Khahare had bezocht en steunt grotendeels op (buitenlandse) donaties.
De grote school in Khahare (uitgelopen tijdens ons huwelijk)
Op weg naar school

Nepal

Nepal is een van de armste landen ter wereld. Door de geïsoleerde ligging, het tekort aan natuurlijke hulpbronnen en het ontbreken van een goed wegennet, blijft de economische ontwikkeling sterk achter. Ook de jarenlange burgeroorlog heeft de ontwikkeling sterk geremd.Het merendeel van de bevolking is volledig afhankelijk van de opbrengst van hun eigen stukje grond. De kinderen moeten thuis op het land werken en krijgen daardoor geen onderwijs. Ondanks dat de eerste jaren het onderwijs gratis is, vormt de aanschaf van uniform en leermiddelen al een barrière om de kinderen naar school te laten gaan. Dit heeft tot gevolg dat een groot deel van de bevolking, met name op het platteland, analfabeet is en weinig toekomstperspectief heeft.

Over het kastenstelsel

In het hindoeïsme worden mensen ingedeeld in kasten. Deze kasten komen voort uit Brahma, de scheppende god. De hoogste kaste, de brahmanen, zouden voortkomen uit zijn hoofd en is de kaste der priesters. De chetri’s komen voort uit de armen en is de kaste der strijders. De vaisya’s komen voort uit de heupen en zijn voornamelijk de boeren en handelaren. De sudra’s zijn de laagste kaste en komen voort uit de voeten, zij hebben de slechtstbetaalde beroepen en het werk dat niemand wil doen. In het algemeen zijn het ijzersmeden, schoenmakers, etc. Binnen deze hoofdkasten zijn er allerlei onderverdelingen in beroepskasten en etnische kasten, die tegenwoordig een belangrijkere rol spelen. Je blijft je hele leven in dezelfde kaste. Ontsnappen uit de kaste kan alleen door wedergeboorte.
Officieel is het kastenstelsel afgeschaft, maar vooral buiten de grote steden wordt er nog steeds rekening mee gehouden. In Nepal worden tegenwoordig wel meer huwelijken tussen verschillende kasten gesloten. Overigens zegt de kaste waartoe iemand behoort niets (meer)over rijkdom. De kinderen die wij steunen komen uit alle kasten: Dipa is brahmaan en Dipak is sudra, beiden konden niet naar school door armoede.